In het park zit een oude vrouw

Naast haar op de bank ligt een krant

De tranen in haar ogen glinsteren mij toe

In haar hoofd gedachten aan toen

Ze praat in zichzelf

In een taal die ik niet versta

Ik kom uit Polen zegt ze

Als ik er naar vraag

Maar Holland is goed

Holland is beter

Holland is goed

Holland is schoon

Holland is vrij

Ze denkt aan het dorp de plaats van haar jeugd

Totdat de oorlog begon

Uit de trein naar het einde kwam niemand terug

Ze nam afscheid van haar familie op het station

Ze werd gered door een wonder

Uit de kampen van de Duitsers

Maar 's nachts in haar dromen

Ziet ze weer die Duivel

Maar daar kan Holland niets aan doen

Holland is beter

Holland is goed

Holland is schoon

Holland is vrij

In het park zit een jongeman

Hij leest de koppen van de krant

Ergens in Breda wacht een oude man

Misschien laten ze hem dit keer gaan

Het verleden neemt geen keer

Er bestaat geen vergiffenis voor

Wat hij heeft gedaan

Als hij 's nachts voor haar bed staat

Maar Holland is goed

Holland is beter

Holland is goed

Holland is schoon

Holland is vrij