Ik loop op de ruïne van mijn gevoel voor jou

Wat nu alleen nog puin is

was ooit een groot gebouw



En zelfs de fundamenten

van wat hier heeft gestaan

Zijn na wat mooie lente

al min of meer vergaan



Zo verloren we de kamers

van ons eigen luchtkasteel

Zelf gesloopt met grote hamers

en nu is er niets meer heel



Is dit het huis waar we kusten

waar we feesten en rusten

Is dit de plek waar we vreeën

en zoveel mooie dingen deden



Ik mis het trapje naar de sterren

en de grote open haard



Het huis van onze liefde

is onbewoonbaar verklaard