Suzanne neemt mee mee

Naar een bank aan het water

Duizend schepen gaan voorbij

En toch word het maar niet later

En je weet dat ze gek is

Want daarom zit je naast haar

En ze geeft je pepermuntjes

Want ze geeft je graag iets tastbaars

En net als je haar wilt zeggen

Ik kan jou geen liefde geven

Komt heel de stad tot leven

En hoor je meeuwen schreeuwen

Je hebt steeds van haar gehouden

En je wilt wel met haar mee gaan

Samen naar de overkant

En je moet haar wel vertrouwen

Want zij houd al jou gedachten in haar hand



En Jezus was een visser

Die 't water zo vertrouwde

Dat hij zomaar over zee liep

Omdat hij had leren houden

Van de golven en de branding

Waarin niemand kan verdrinken

Hij zei "Als men blijft geloven,

kan de zwaarste steen niet zinken."

Maar de hemel ging pas open

Toen zijn lichaam was gebroken

En hoe hij heeft geleden

Weet alleen die visser

aan het kruis...

En je wilt wel met hem mee gaan

Samen naar de overkant

En je moet hem wel vertrouwen

Want hij houd al jou gedachten in zijn hand



Suzanne neemt mee mee

Naar een bank aan het water

Je onthoud waar ze naar kijkt

Als herrinering voor later

En het zonlicht lijkt wel honing

Waaraan kinderen zich tegoed doen

En het grasveld ligt bezaaid

Met wat de mensen zoal weg doen

In de goot liggen de helden

Met ene glimlach om hun lippen

En de meeuwen in de lucht

Lijken net verdwaalde stippen

Als Suzanne je lachend aankijkt

En je wilt wel met haar mee gaan

Samen naar de overkant

En je moet haar wel vertrouwen

Want zij houd al jou gedachten in haar hand